Na predlog privrednika, u Regionalnoj privrednoj komori Kolubarskog i Mačvanskog upravnog okruga održan je sastanak na kojem su razmatrani problemi u upravljanju šumama i eksploataciji šumskih dobara, pre svega o potrebi suzbijanja „bespravne seče“, u skladu sa propisima i načelima zaštite životne sredine.
Sastanku su prisustvovale Ljiljana Sovilj, Šef odseka za šumarsku politiku i realizaciju mera na unapređivanju šumarstva Uprave za šume i sekretar Udruženja za šumarstvo, preradu drveta i industriju nameštaja i papira Privredne komore Srbije, Nataša Govedarica.
Mirjana Đorđević-Gavrilović, koordinator za poljoprivredu u Regionalnoj privrednoj komori Kolubarskog i Mačvanskog upravnog okruga predstavila je informacije dobijene anketiranjem, razgovorom sa akterima ove delatnosti na regionalnom području. Istraživanjem, utvrđeno je više problema u oblasti šumarstva, poput državnih šuma kojima niko ne gazduje. Procena je da na regionu postoji 1.000 ha ovakvih šuma kojima niko ne gazduje, a u državnoj su svojini. Slična je situacija i sa šumama u društvenoj svojini. To su šume nastale nakon stečajeva zadruga, kombinata i slično, u slučajevima gde šuma nije ušla u stečajnu masu. Ovo je problem zato što ove šume nemaju ni vlasnika ni korisnika a izložene su bespravnim sečama bez pravnih posledica za počinioce.
Istaknut je i problem promene namene zemljišta iz šumskog u poljoprivredno kako bi se šuma iskrčila, nemogućnost i otežana promene namene zemljišta iz poljoprivrednog u šumsko, kao i odsustvo sprovođenja rekultivacije šumskog zemljišta u praksi.
Bespravna seča privatnih šuma čiji vlasnici žive daleko od njih, posledica je malog broja inspektora šumarstva (Kolubarski upravni okrug ima 1 inspektorku). Krivica se najčešće pravda neobeleženim međama-granicama. Pored tog „opravdanja“ koristi se načelo oportuniteta – otkup krivice (bez obaveze saniranja štete) a ta vrednost je daleko ispod načinjene štete. Naknada štete za ukradeno drvo plaća se po nižoj ceni od tržišne (koristi se cenovnik Srbijašuma, a dok presuda postane izvršna prođe i nekoliko godina). Pretpostavka je da bi donošenje šumsko-odštetnog cenovnika doprinelo unapređenju ove problematike.
Pravna lica (sopstvenik šume) su dužna da donesu Osnovu gazdovanja šumama bez obzira kolika je šuma (npr 1 ha). Fizička lica pak nemaju ovu obavezu, takođe bez obzira na površinu šume (npr 100 ha). Jedan od predloga je da i pravna i fizička lica koja poseduju preko 50 ha (ili neka druga površina) moraju da imaju osnovu gazdovanja.
Takođe, istaknuti su problemi neprimenjivanja propisa u oblasti upravljanja šumama u zaštičenim područjima, poput predela izuzetnih odlika, zatim nepoštovanje ugovora sa JP „Srbijašume“ u pogledu nepoštovanja kriterijuma za dodelu ugovora ali i nepoštovanja ugovorenih količina.
Evropski zakon o održivosti u lancima snabdevanja (EUDR – EU Deforestation Regulation) stupa na snagu u decembru 2025. godine i obavezivaće kompanije u EU da dokažu da proizvodi koje stavljaju na tržište nisu povezani sa krčenjem šuma, što uključuje proizvode drveta, papira i proizvoda na bazi drva (kao i soje, kafe, kakaa, palminog ulja, kakaoa, guma). Ovaj zakon, iako usmeren na EU, može imati direktan uticaj na srpske kompanije koje trguju sa EU ili deo svojih dobara izvoze u EU.
